((  چَف  بوكوده ناجه  ))

 

يك،  دو ، سه  .    ايشمارديم .

مي  چومانَ   دَوَستيم   و  رافا ايسائيم  كي  تو  اَموندري . 

مي پئر ومار ، فاميل  ، همساده   گوفتيد  كي  اموندري .

 ايبچه  بئس .    ايبچه  چنقـذر  بِه ؟

   مي مدرسه معلم جه  واپرسم  .

:  بوگوفته بيشمار،  يك  دو  سه   .    بيشماردم   هيزار تا .

زماتي كي غورصه خورديم   شوئيم  ايتا  جيگا   و  ايشمارديم  .

 نامويي !

راس  بوگو  بامويي ؟  نامويي   دِ   !      چره  ؟

اصن  دني  چن سال  بوگذشته ؟

 

چن سال  گياه بئوستم ،  چن سال  ايتا ماهي ،    حتي ايبار بئوستم سوبول

ايتا كوجه سوبول ،     چن روز  ويشتر عمر نوكودم   و    د.....

 ناني ؟

ناني كي تومام  اّ پيله  قرنان  درون  دوس دشتيم  كي  ترا   ايبار  بيدينم .

 هسا  ايبارده  آدم بئوستم   .   اصن   من تا هسا چن بار بَمردم ؟

 چن تا  جسم  عوض بوكودم ؟ دني ؟  ناني ؟  تو اصن چي دني ؟

دِ   خسته كودندري مرا  ! 

فكر كونم  دِ  مي ناجي   نيه  تي  دئن .

هسا ايتا تازه ناجه  درم .     دني  ؟   

 تو كي نامويي .   خودا  ره  پيغام اوسه كودم كي  دِ  مي روح قوت ناره  ، تومام كون  ،

دِ  نوح عمرا   نخايم .

  نخايم   . هَن !!!

 

                                                                                                                                         رشت /     سياما 1583


 چف : ورم  /  هساده : همسايه  /  چنقذر :  چقدر  / جيگا : جا /   سوبول : كك   /    قرنان : قرنها