كوجه داستان
(( چَف بوكوده ناجه ))
يك، دو ، سه . ايشمارديم .
مي چومانَ دَوَستيم و رافا ايسائيم كي تو اَموندري .
مي پئر ومار ، فاميل ، همساده گوفتيد كي اموندري .
ايبچه بئس . ايبچه چنقـذر بِه ؟
مي مدرسه معلم جه واپرسم .
: بوگوفته بيشمار، يك دو سه . بيشماردم هيزار تا .
زماتي كي غورصه خورديم شوئيم ايتا جيگا و ايشمارديم .
نامويي !
راس بوگو بامويي ؟ نامويي دِ ! چره ؟
اصن دني چن سال بوگذشته ؟
چن سال گياه بئوستم ، چن سال ايتا ماهي ، حتي ايبار بئوستم سوبول
ايتا كوجه سوبول ، چن روز ويشتر عمر نوكودم و د.....
ناني ؟
ناني كي تومام اّ پيله قرنان درون دوس دشتيم كي ترا ايبار بيدينم .
هسا ايبارده آدم بئوستم . اصن من تا هسا چن بار بَمردم ؟
چن تا جسم عوض بوكودم ؟ دني ؟ ناني ؟ تو اصن چي دني ؟
دِ خسته كودندري مرا !
فكر كونم دِ مي ناجي نيه تي دئن .
هسا ايتا تازه ناجه درم . دني ؟
تو كي نامويي . خودا ره پيغام اوسه كودم كي دِ مي روح قوت ناره ، تومام كون ،
دِ نوح عمرا نخايم .
نخايم . هَن !!!
رشت / سياما 1583
چف : ورم / هساده : همسايه / چنقذر : چقدر / جيگا : جا / سوبول : كك / قرنان : قرنها