گيلكي شعر ، داستان ، تئاتر
 


 

خسرو گلسرخی 
رشت / دوم بهمن 1322

تیرباران : بيست و نهم بهمن 1352




 








...................                 

  کاش دستم دو کبوتر می بود 
در خیابان مردی می گرید     

     هارای !

  بامو

            دووراه بامو .

         شومˇ رنگ

           هو  رنگی کی

                             کلاچان بعد  سالان  چرت زئن

                 گورشˇ آفتاوˇ جیر

                           دوواره اونˇ رافا  ایسایید .

 و من

                         سیفیدˇ زیندگی  ناجه  امرا

                 هتو  !    هچین   !

          ثانیه آجران  

  دیچینم

       رج به رج

                 رج  به ......

                        رج  ........ !

گیله وا تازه شماره چاپ بئوسته .
مردال ما ـ شریرما ۱۵۸۳ کی برابر به با : دی  ـ بهمن ۱۳۸۸
شماره 107 سال هجدهم جه .

 

رافا   !

دوواره  هیستَ بوستن  وارشˇ جیر

رافا  !

جوکولˇ بوی ایشتاوستن  حَج حَجی  جه                   

رافا ....

 

گیلˇگیشه  تی تی یا    وا   فو  بزه

پاتوک پاتوک  فوردَن دَره  سیا بهار

هارای زَنِه  می گیلˇ زاما

چی جیجای می  گیلانˇ دیل ،

فاندر  کی  توکه توکه  آو  بوستندره .

هسا

هسا دِ   کور قوقو  

اوروشواره  کونِه  اَمی  سیا جولˇ وستی

ایچی

ایچی  می دیلَ دَخشاره

کِن کِن  دَرَم  می ناجه یان  ره .

 


رافا : منتظر  / دووراه : دوباره  / جوکول : برنج نورس / حج حجی : پرستو /  گیشه : عروس /  تی تی : شکوفه / وا : باد  /   پاتوک پاتوک : پابرچین پابرچین /  فوردن : بلعیدن /هارای : فریاد / زاما : داماد  /  جیجا : مجروح ـ زخمی / توکه توکه : قطره قطره /  آو : آب /کوره قو قو : جغد /  اوروشوراه : شیون / جول : لپ /  دخشاره : می خراشد / کن کن :دلشوره

 

 
  BLOGFA.COM